«منوچهر اكبرلو» منتقد و پژوهشگر تئاتر گفت: جمع‌آوری اسناد از لابه‌لای كتاب‌هاي بسيار قديمي، نشریات دور از دسترس و دست نوشته‌هایی كه يا وجود ندارند و يا در صورت وجود داشتن، در دست افرادی هستند كه آن اسناد را فقط برای صندوقچه اسرار خود می‌خواهند، از مهم‌ترين مشكلات كار پژوهشي است.

منوچهر اكبرلو در گفت‌وگو با خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)، گفت: آشنایی ما ایرانیان با درام غربی از دوره قاجار آغاز شده، وقتی كه دانش آموزان ایرانی به خارج رفتند، سفرنامه نوشتند و رجال و روشنفكران هم سفرنامه‌های كسانی چون «میرزا صالح شیرازی» را خواندند.

وي ادامه داد: فرهیختگان ایرانی، نشان داده‌اند كه در طول تاریخ همواره پیشگام نقد آرا و اندیشه‌ها بوده‌اند. 

اكبرلو اضافه كرد: در کتاب «18 سال نقد» پیش از ارايه پاسخ، به طرح پرسش پرداخته‌ام؛ چرا كه معتقدم پاسخ‌ها زمانی به دست خواهد آمد كه تاریخچه‌ای «تحلیلی» فراهم آوریم و با تنظیم پرسشنامه و توزیع آنها در میان جامعه، نيز با توجه به آراي اعضای كانون منتقدان تئاتر و دیگر كارشناسانی كه نظرات آنها به نحوی به كار می‌آید، به جمع‌بندی قابل قبولی برسیم.

وي با بيان اين كه هیچ گاه آرشیو منظمی برای كارهای‌مان نداریم، يادآور شد: جمع‌آوری اسناد از لابه‌لای كتاب‌هاي بسيار قديمي، نشریات دور از دسترس و دست نوشته‌هایی كه يا وجود ندارند و يا در صورت وجود داشتن، در دست افرادی هستند كه آن اسناد را فقط برای صندوقچه اسرار خود می‌خواهند، از مهم‌ترين مشكلات كار پژوهشي است.

«منوچهر اکبرلو»٬ منتقد و پژوهشگر تئاتر، تاریخچه کانون ملی منتقدان تئاتر را از آغاز تاکنون در كتاب «18 سال نقد» گردآوری کرده است. این پژوهش هم‌زمان با بیست و ششمین جشنواره تئاتر فجر از سوی انتشارات نمایش منتشر شد.

کد مطلب : 17110