نشست «ادبيات اقليمي كودك و نوجوان» با سخنراني محمد جعفري قنواتي، فرهاد شيري و شهرام اقبال‌زاده به عنوان كارشناس برنامه، عصر روز سه‌شنبه 17 ارديبهشت‌ماه در سراي اهل قلم كودك و نوجوان برگزار شد./

به گزارش خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)، در ابتداي اين نشست، شهرام اقبال‌زاده، كارشناس و نويسنده كودك و نوجوان به ادبيات اقليمي اشاره كرد و گفت: ادبيات اقليمي بخشي از جغرافياي فرهنگي است كه تفاوت‌هايي با ادبيات ملي دارد.

وي افزود: ادبيات اقليمي كودك و نوجوان ويژگي متمايزي دارد و ادبيات بايد بومي و ملي باشد تا بتواند به سمت جهاني شدن پيش برود.

اين نويسنده كودك و نوجوان خاطرنشان كرد: ايران كشور چند فرهنگي و چند زباني است، در اين گستره بزرگ فرهنگي از نظر تاريخي و فرهنگي مليت‌ها و قوميت‌هايي را مي‌بينيم كه همگي شاهنامه فردوسي و حماسه ملي را دوست دارند و در جشن نوروز نيز با هم مشتركند.

وي افزود: شايد بعضي از اين قوميت‌ها از نظر تاريخي ريشه ايراني نداشته باشند اما ايراني شده‌اند و خود را از ساير اقوام ايراني جدا نمي‌دانند.

كارشناس برنامه يادآور شد: زبان رسمي ما فارسي است و فردوسي و شاهنامه سند ملي اقوام ايراني است، همه اقوام ايراني و اقليت‌هاي ديني در طول تاريخ در ساختن فرهنگ ملي نقش برجسته‌اي ايفا كرده‌اند.

وي افزود: ما در اقوام مختلف دوستداران شاهنامه را مي‌بينيم كه حتي شاهنامه را به زبان كردي ترجمه كرده‌اند و اين اشعار توسط نقالان كردي روايت مي‌شود.

محمد جعفري قنواتي ،فولكلورشناس و پژوهشگر ،نيز به ويژگي‌هاي ادبيات اقليمي اشاره كرد و گفت: ادبيات اقليمي در برخي نوشته‌ها وجود دارد كه به عنوان ادبيات منطقه‌اي از آن ياد شده و در بعضي مناطق به عنوان ادبيات قومي عنوان مي‌شود.

وي افزود: ادبيات اقليمي به ادبياتي گفته مي‌شود كه شاخصه‌هاي جغرافيا، اجتماعي و فرهنگي در آن ديده مي‌شود. شاخصه هاي جغرافيايي مانند كوه، جنگل، بيابان و دريا از مهمترين ويژگي‌هاي ادبيات اقليمي است.

اين فولكلورشناس خاطرنشان كرد: آن ادبيات كه از سه اقليم جغرافيا، اجتماعي و فرهنگي برخاسته باشد، بازتاب دهنده وضعيت اقتصادي آن اقليم است، بعضي از افراد ادبيات اقليمي را مربوط به سطوح پايين جامعه مي‌دانند ولي اينطور نيست.

وي افزود: عده‌اي معتقدند كه ادبيات اقليمي و روستايي يكي است ولي ادبيات اقليمي مي‌تواند هم روستايي و هم شهري باشد اما ادبيات روستايي تنها به ادبيات روستايي مي‌پردازد كه مي‌توان در اين‌باره به كتاب «نفرين زمين» جلال آل احمد اشاره كرد.

جعفري يادآور شد: كودك ابتدا با ادبيات شفاهي آشنا مي‌شود بعد با ادبيات كتبي خو مي‌گيرد و اين مسئله براي فرد فرد جامعه انساني نيز مطرح شده است.

وي افزود: ادبيات اقليمي با زبان خاصي در هر منطقه‌اي عنوان مي‌شود و مي‌توان برخي از نوشته‌هاي هوشنگ مرادي كرماني را در اين مقوله جاي داد.

سپس فرهاد شيري شاعر و نويسنده كودك و نوجوان گفت: دوران كودكي اساسي‌ترين دوران براي يادگيري ادبيات اقليمي است زيرا ذهنيت كودك براي يادگيري خلاق است و قبل از اين‌كه خواندن و نوشتن بياموزد در خانواده توسط والدين با لالايي‌ها، افسانه‌ها و قصه‌هاي عاميانه آشنا مي‌شود.

وي افزود: زيربناي ادبيات اقليمي فرهنگ، آداب و رسوم و فولكلور است كه در هر ناحيه‌ و منطقه‌اي به شكل خاصي بروز پيدا مي‌كند.

اين نويسنده كودك و نوجوان خاطرنشان كرد: كودكان بايد با ادبيات اقليمي و زبان مادري خود آشنا شوند زيرا ادبيات ملي از منابع خاصي تغذيه مي‌كند كه ادبيات ملي و منطقه‌اي را دربردارد.

وي افزود: ما ناچاريم به سوي ادبيات چند فرهنگي پيش رويم زيرا اگر ادبيات ملي و بومي نباشد، جهاني نمي‌شود و تنها راهي كه بتوانيم به ادبيات جهاني دست يابيم رفتن به سوي ادبيات چند فرهنگي است.

اين شاعر كودك و نوجوان يادآور شد: براي رسيدن به ادبيات ملي بايد به گويش‌هاي مختلف بپردازيم و هنگامي كه اين گويش‌ها در تقابل يكديگر قرار گيرند و نقد و بررسي شوند ،ادبيات ملي بروز پيدا مي‌كند و ادبيات جهاني با موفقيت مطرح خواهد شد. 

کد مطلب : 19640