اسناد تاريخي نقش مهمي در بازسازي تاريخ ايفا مي‌كنند و اسناد دوره صفويه كه در موضوعات گوناگون وجود دارد گوياي بسياري از حقايق اين دوره از تاريخ ايران است.

به گزارش خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)، دكتر مژگان اسماعيلي، عضو هيأت علمي پژوهشكده زبان‌شناسي، كتيبه‌ها و گويش در مقاله‌اي تحت عنوان «پژوهشي در تركيب اسناد دوره صفويه» كه در دومين روز  همايش ملي زبان شناسي قرائت مي‌كرد با بيان اين مطلب افزود: سبك نگارش اين اسناد نسبت به دوره‌هاي قبل و بعد از صفويه ساده‌تر است؛ اما همچنان از عبارات و مضامين متكلف و مصنوع استفاده مي‌شود.

وي افزود: در اين دوره اسناد از دو قسمت اصلي، متن و علائم تصديق تشكيل مي‌شود. متن شامل مطلع يا مقدمه و حاوي آيات شريفه قرآن، اشعاري با مضامين اخلاقي و تركيبات استعاري است.

عضو هيأت علمي پژوهشكده زبان‌شناسي خاطرنشان كرد: همچنين خطاب شامل عباراتي در حمد و ستايش خداوند و عباراتي در ستايش شخص مخاطب به كار مي‌رفت، سپس القابي به تناسب شفل و منصب مخاطب ذكر مي‌شد.

وي افزود: شرح حال قسمت اصلي سند بود كه موضوع با عبارات پيچيده نگاشته مي‌شد و خاتمه حاوي تأكيد و تاريخ بود و در صورتي‌كه سند براي شخص مهمي صادر مي‌شد اين قسمت متضمن دعاهايي نيز مي‌بود.

اسماعيلي يادآور شد: بنا به اهميت مقام گيرنده، اجزايي به سند اضافه و يا از آن كاسته مي‌شد. علائم تصديق اسناد شامل تحميديه، طغرا و مهر مي‌شد كه اصالت سند را نيز تضمين مي‌كرد.

دومين روز نخستین همایش ملی زبان‌شناسی، کتیبه‌ها و متون با هدف بررسي متون باستاني اوستايي، كتيبه‌هاي فارسي باستان، نسخه‌هاي خطي و گويش‌شناسي ايراني اول اسفندماه در تالار گنجينه دوران اسلامي برگزار شد. 

کد مطلب : 16283