به گزارش خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)، عبدالحسين موسوي، كارشناس ارشد حقوق بين‌الملل از افغانستان كه در ششمين دوره جشن دانش‌آموختگان غيرايراني و سومين جشنواره فرهنگ ملل در دانشگاه صنعتي شريف حضور پيدا كرده بود، افزود: من چهار سال از دوران تحصيلاتم را در ايران سپري كردم و در طول اين مدت بيشتر منابعي كه به عنوان متن دانشگاهي مطالعه كردم،‌ ترجمه بودند.

وي افزود: علاوه بر اندك بودن تعداد تاليفاتي كه در اين حوزه موجود است،‌ تخصصي شدن اين رشته،‌ سبب شده است ترجمه‌هاي موجود نيز گاهي دچار ضعف شوند كه اين خود تعداد منابع با كيفيت را كاهش مي‌دهد. به همين دليل بيشتر دانشجويان،‌ مطالعه منابع لاتين(اصلي) را به ترجمه‌ها ترجيح مي‌دهند.

اين پژوهشگر خاطرنشان كرد: البته در ايران تاليفاتي زيادي نيز وجود دارند كه توسط اساتيد مجرب، در شمارگان بالا به چاپ مي‌رسند كه اغلب آنان به دانشگاه شهيد بهشتي و دانشگاه تهران اختصاص دارند. با اين حال در كنار اين كتاب‌ها، كتاب‌هايي نيز به چشم مي‌خورد كه به دليل بي تجربگي برخي مترجمان در حوزه مربوطه، از كيفيت و محتواي پرباري برخوردار نيستند.

موسوي در ادامه گفت: در افغانستان،‌ منابع چنداني در قالب تاليف وجود ندارد و اين مساله فقط به رشته تحصيلي من محدود نمي‌شود. بر همين اساس، دانشگاه‌هايي كه توسط ديگر كشورها در افغانستان تاسيس شده‌‌اند، منابعي كه به زبان همان كشور منتشر شده است را تدريس مي‌كنند تا به نحوي كمبود منابع را جبران كنند.

وي با اشاره به اين كه كارشناسان افغانستان طي 30 سال جنگ نتوانستند آن‌طور كه بايد به تاليف و ترجمه كتاب بپردازند،‌ افزود: با توجه به اين كه شش سال از آغاز به كار دانشگاه‌ها در اين كشور مي‌گذرد، افغانستان براي آماده سازي فرهنگ مطالعه و تاليف و ترجمه و  همچنين تربيت نيروي متخصص، به اعزام دانشجو به ديگر كشورها اقدام مي‌كند.

موسوي گفت: تعدادي از كشورها به تاسيس دانشگاه‌هاي خصوصي در افغانستان مبادرت كرده‌اند كه از آن جمله مي‌توان ايران، آمريكا و تركيه را مثال زد. منابعي كه در اين دانشگاه‌ها تدريس مي‌شود، بيشتر به زبان همان كشور نگاشته شده‌اند. بيشتر منابع فارسي زبان، از انتشارات دانشگاه پيام نور و سمت كه در اين كشور چندين شعبه تاسيس كرده‌اند، تامين مي‌شود. 

وي افزود: همچنين نمايشگاه‌ كتاب كه با همكاري وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي و توسط سفارت جمهوري اسلامي ايران در كابل، طي سال دوبار برگزار مي‌شود با استقبال فراواني از سوي علاقه مندان افغان همراه است و موجبات دسترسي آسان‌تر دانشجويان را به منابع دانشگاهي فراهم مي‌كند.

وي با اشاره به اينكه افغانستان با كمبود منابع درسي و كتابخانه‌اي مواجه است،‌ افزود: حتي كتابخانه‌ها نيز از نظر منابع غني نيستند، به‌طوري كه دانشجوياني كه از ايران به افغانستان برمي‌‌گردند، كتاب‌هايشان را از ايران تهيه مي‌كنند و با خود مي‌برند. 

اين كارشناس پيشنهاد كرد: با گسترش روابط فرهنگي ايران و افغانستان و افزايش تعداد دفعات برگزاري نمايشگاه كتاب، بسياري از اين‌ مشكلات حل خواهد شد.