در حال حاضر در سراسر كشور هيچ مجموعه ويژه‌اي كه به طور تخصصي در حوزه آرشيو عكس‌ها فعاليت داشته باشد، نداريم.

به گزارش خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)، عزيزي، معاون اطلاع‌رساني معاونت اسناد سازمان اسناد و كتابخانه ملي در كارگاه «سازماندهي اسناد با تكيه بر عكس‌هاي تاريخي» با بيان اين مطلب افزود: سند و مدرك از نظر بايگاني متفاوت هستند به طوري‌كه مدرك يك شي است و سند نوشتار.

عزيزي در عين حال از گروه‌بندي متفاوت اسناد نوشتاري خبر داد و افزود: به عنوان مثال در آرشيوهاي خارجي؛ اسناد به دو دسته سنتي و الكترونيك تقسيم‌بندي مي‌شوند.

وي همچنين به تقسيم‌بندي اسناد به لحاظ شكلي اشاره كرد و گفت: در اين نوع تقسيم‌بندي نيز با هفت گروه ريزنگاره، ديداري، شنيداري، تكثيري، گرافيكي، ترسيمي و نوشتاري مواجه هستيم.

وي ارزش نگهداري مستمر را يكي از ويژگي‌هاي اسناد دانست و افزود: در اين ميان اسناد دولتي داراي دو ارزش اوليه و ثانويه هستند كه در مورد اول سند به همين دليل به وجود مي‌آيد ولي ارزش ثانويه، استفاده‌ايست كه غير مستقيم از اين سند مي‌شود.

معاون اطلاع‌رساني معاونت اسناد سازمان اسناد و كتابخانه ملي با اشاره به نبود روشي واحد براي آرشيو عكس‌ها در كشور، گفت: يكي از دلايل اين امر آنست كه تاكنون مجموعه‌اي به صورت ويژه در حوزه آرشيو عكس‌ها فعاليت نكرده و از اين منظر ما از ساير كشورها در حوزه آرشيو عقب هستيم.

وي افزود: در حال حاضر براي طبقه‌بندي عكس‌ها دستورالعمل جامع و فراگير نداريم و اطلاعاتي كه از عكس‌ها در كتابخانه‌ها آرشيو شده است از روش خاصي پيروي نمي‌كند.

عزيزي تصريح كرد: فهرست‌نويسي عكس در ايران ثبت نشده‌ و هر مؤسسه‌اي از روش خاص خود براي آرشيو استفاده مي‌كند و حتي برخي از مجموعه‌ها بر حافظه كتابدار خود تكيه مي‌كنند.

کد مطلب : 23339