«گابریل گارسیا مارکز»، نویسنده کلمبیایی و برنده جایزه نوبل ادبیات سال 1982، پس از 20 سال به دهکده زادگاهش بازگشت. این روستا الهام بخش او در خلق مشهورترین اثرش، «صد سال تنهایی» بوده است.

به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) به نقل از رویترز، این نویسنده هشتاد ساله که در زبان محلی و با لفظی دوستانه «گابو» خوانده می‌شود، در حالی به دهکده «آراکاتاکا» پا گذاشت که هزاران تن از اهالی برای استقبال از این استاد رئالیسم جادویی آمریکای جنوبی در خیابان‌های دهکده گردهم آمده و با شعارهای «گابو زنده باد» و «گابو به خانه خوش‌آمدی» به او خوش‌آمد می‌گفتند. 

«مارکز» 6 مارس 1927 در دهکده «آراکاتاکا» به دنیا آمد و تا سن 9 سالگی همراه پدربزرگ، مادربزرگ و سه عمه خود در این روستا زندگی کرد. او بعدها، زمانی که 23 سال داشت برای فروش ملک اجدادی‌اش به این روستا بازگشت و در این زمان بود که فکر خلق روستای «ماکوندو» به ذهن‌اش خطور کرد؛ روستایی بکر که محل زندگی نسل‌های متوالی از خانواده «بوئندیا» در رمان «صد سال تنهایی» بود. 

«صد سال تنهایی» که داستان آن در دهکده‌ای بکر محصور در نخلستان‌های موز می‌گذرد (یعنی محلی کاملاً شبیه به «آراکاتاکا»)، بیش از سایر آثار «مارکز» مانند «عشق در سال‌های وبا» و «ژنرال در هزارتوی خویش» موفق بوده و تا امروز بیش از 30 میلیون نسخه از این کتاب در سراسر جهان منتشر شده است. 

«آراکاتاکا» امروزه بیش از 53 هزار نفر سکنه دارد و مانند بسیاری از شهرها و روستاهای کلمبیا از مشکلات ناشی از آب‌رسانی نامناسب و کمبود امکانات بهداشتی رنج می‌برد.

کد مطلب : 4211