جلسه نقد و بررسی «وبلاگ‌های ادبی» عصر دوشنبه ( ۱۶ اردیبهشت) در سرای اهل قلم نمایشگاه کتاب برگزار شد. در این جلسه علی شفائی و سعید بیابانکی (دو شاعر وبلاگ‌نویس) به نقد این پدیده و تاثیر آن بر ادبیات پرداختند./

به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)،در این جلسه که از ساعت ۱۶ آغاز شد، ابتدا بیگی‌حبیب‌آبادی (شاعر و مدیر این جلسه) به توضیح موضوع نشست و معرفی سخنرانان پرداخت.

 حبیب‌آبادی وبلاگ نویسی را از این نظر قابل توجه دانست که فاصله بین صاحب اثر و مخاطب را از بین برده است. وی در این باره گفت: چندی پیش تذکره‌ای از دوره قاجار را مطالعه می‌کردم. در این اثر تذکره نویس از فردی درخواست می‌کند تا در سفر خود به هندوستان، قطعه شعری از شاعری ایرانی که در هند سکنا گزیده برای او بیاورد. تا این فعالیت انجام شود و شعر به دست تذکره نویس برسد، سه سال طول کشیده است و به طبع تا آن تذکره نویس آن را منتشر کند چند سال دیگر سپری شده است. اما امروزه این چنین نیست. در عصر حاضر، یک شاعر و ادیب در عرض چند ثانیه با مخاطب خود در سراسر جهان ارتباط برقرار می‌کند.

سعید بیابانکی، سخنران بعدی این جلسه، سخنان خود را با یک بیت شعر به این مضمون آغاز کرد «انگشتانم بر کی‌بورد می‌بارند، نام تو بر مونیتور می‌روید» و سپس تاریخچه‌ای از کامپیوتر و اینترنت و همچنین نقش زبان فارسی در دنیای ارتباطات را شرح داد. 

وی سپس کلمه «وبلاگ» را توضیح داد و در مورد آن گفت: کلمه «وبلاگ» یک کلمه ترکیبی است که چندان معنی مشخصی ندارد. «لاگ» معمولا به معنی یادداشت‌های شخصی به‌کار می‌رود و «وب» هم در اصل به معنای شبکه  یا تار است، به همین علت کلمه ترکیبی «وبلاگ» معنای یادداشت‌های روزانه شخصی را می‌دهد که در شبکه منتشر شود.

وی در ادامه ،رسانه‌ها را در سه دسته «دیداری»، «شنیداری» و «نوشتاری» تقسیم بندی کرد و گفت: وبلاگ تلفیقی از هر سه رسته رسانه است و از مزیت‌های آن محسوب می‌شود. همچنین از دیگر مزایای چنین رسانه‌ای، وجود ارجاعات سریعی است که به صورت «هایپر لینک» صورت می‌گیرد.

این شاعر همچنین «بی تشریفات بودن»، «کم هزینه بودن»، «بهره مندی از جلوه‌های سمعی و بصری» و «رابطه سریع با مخاطب» را از دیگر سودمندی‌های وبلاگ دانست و «بی حساب و کتاب بودن»، «عدم تشخیص آثار قوی از ضعیف» و «محدود بودن دایره وبلاگ نویسان» را از نقاط ضعف وبلاگ دانست.

بیابانکی در ادامه تصریح کرد: وبلاگ به حفظ و گسترش زبان فارسی مخصوصا در میان کسانی که از ایران مهاجرت کرده‌اند و از زبان فارسی دور افتاده‌اند، کمک شایسته‌ای کرده است.

آرش شفائی نیز در این جلسه یک ساعته، از تاثیر پذیری وبلاگ‌نویسی از جامعه و دیدگاه جامعه شناسی این پدیده سخن گفت.

 وی تصریح کرد: عصر سوم ارتباطات، جامعه را به انبوهی از  انسان‌های تنها تبدیل کرده است. انسان‌ها اگرچه در دنیایی انبوه زندگی می‌کنند، اما به علت زوال روابط سنتی و خانوادگی به آدم‌هاي تنهایی روبرو شده‌اند. وبلاگ‌نویسی زنده کردن دوباره فردیت در دنیایی است که می‌خواهد فردیت را از انسان‌ها بگیرد. تا پیش از این، ابر رسانه‌ها، کمپانی‌های چند رسانه‌ای و ارگان‌هایی چون هالیوود تصمیم می‌گرفتند که انسان‌ها به چه چیز فکر کنند .آنها سلیقه خود را به تمام جهان تحمیل مي كردند اما وبلاگ ناگهان معادله را به هم زد و توسط این پدیده تمام انسان‌ها توانایی ابراز عقیده پیدا كردند.

وی به این نکته اشاره کرد که زبان فارسی، سومین زبان وبلاگ‌نویسی در جهان است و از این مسئله که تحقیق جامعی در داخل ایران بر روی پدیده وبلاگ‌نویسی صورت نگرفته، انتقاد کرد.
شفائی ادامه داد: گرایش به وبلاگ‌نویسی ادبی، مضراتی دارد که در کنار امور مثبت باید به آن‌ها اشاره کنیم. پربازدید کننده بودن صفحات مجازی وبلاگ ،برای برخی از شاعران و نویسندگان به یک توهم تبدیل شده است. ارزش ادبی اثر در وبلاگ از بین رفته و تنها معیار به بیشتر بودن بازدیدکنندگان یک وبلاگ تبدیل شده است، در حالی که هیچ چیز نباید و نمی تواند جای ارزش ادبی را بگیرد.

کد مطلب : 19540