محمد رضا سرشار ‌گفت : ‌هر نويسنده بايد با توجه به نياز گروهي از مخاطبان دست به قلم ببرد و توقعات معقول آنان را در نظر بگيرد ،‌ در غير اين صورت نيازي به هدر دادن كاغذ و هزينه نيست.

سرشار، در گفت و گو با " ايبنا " افزود :"‌البته نبايد نويسنده لزوما براي توده مردم بنويسد و اگر اثر او تنها مورد توجه قشر خاصي از جامعه قرار گيرد ، مناسب است . بنابراين اگر هيچ قشري با يك اثر ارتباط برقرار نكند قطعا نويسنده به بيراهه رفته است ."‌
اين نويسنده درباره سياست برخي ناشران براي چاپ آثار اهل قلم ،‌گفت :" سلايق ناشران متفاوت است و اين حق آنان است كه آثاري را كه با سياست هايشان هم خواني دارد منتشر كنند و نويسنده حق سلب اين حق از ناشر را ندارد ؛‌بنابراين بايد نويسندگان در نظر داشته باشند كه كدام يك از نوشته هايشان مورد توجه كدام يك از ناشران است ،‌به عقيده من هيچ اثر ارزشمندي بدون ناشر نخواهد ماند."‌
مولف "‌آنك آن يتيم نظر كرده " تصريح كرد :‌"‌وظيفه ناشران دولتي نيز شناسايي كمبود ها و خلاهاي بازار نشر است و توليد آثاري كه بتواند آن خلا ها را برطرف كند ،‌ اگر ناشران دولتي هم همان وظايف معمولي ناشران را داشته باشند ،‌قطعا وجودشان چندان موثر نخواهد بود ،‌چراكه با وجود ناشران خصوصي ،‌نيازي به ناشران دولتي در اين عرصه نيست ."‌
سردبير سروش نوجوان، خاطر نشان كرد: "‌سازمان ها و نهادهاي دولتي بايد آثار نويسندگان جواني راكه اثر ارزشمندي خلق كرده اند و به دليل نداشتن شهرت، مورد استقبال قرار نمي گيرند ، ‌منتشر و معرفي كنند."‌
سرشار همچنين افزود :" امور چاپ و نشر كارهاي بخشنامه اي نيست ، بلكه يك نوع اقتصاد است كه بر پايه عرضه و تقاضا مي چرخد ، اين نكته مورد توجه است كه با كثرت عناوين كتاب، فرهنگ يك كشور رشد نمي كند و بايد قوانين نشر به گونه اي باشد كه هر كس ، هر چيزي كه مي نويسد چاپ نكند ؛‌بنابراين بايد ناشران سخت گيري هاي لازم را براي چاپ آثار داشته باشند تا هر نوشته اي از هر نويسنده اي منتشر نشود . "‌

کد مطلب : 1