تاريخ‌نگار نبايد به گذشته يك‌سويه بنگرد يا بخواهد نكات منفي و يا مثبت آن را بزرگ جلوه دهد بلكه بايد با يك نگاه منطقي و بدون غرض‌ورزي، دست به نگارش بزند.\

عليرضا افشاري، تاريخ‌پژوه و نويسنده درباره تاريخ‌نگاري و آسيب‌هاي تاريخي در گفت‌وگو با خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)، گفت: برخي از مورخان با يك نگاه ايدئولوژيكي به مسائل تاريخي مي‌نگرند و عده‌اي نيز عناد و سركشي با تاريخ دارند و نمي‌توانند به درستي به آن بپردازند.

مولف كتاب «مردي براي تمام تاريخ؛ زندگي‌نامه‌ دكتر محمد مصدق» افزود: عده‌اي از تاريخ‌نگاران، وامداران يك انديشه‌ خاص هستند و با اين خاستگاه به تاريخ‌نگاري دست مي‌زنند كه به نظر مي‌رسد نوشته‌هاي اين‌گونه افراد به نيت روشن كردن تاريخ نيست بلكه تخريب آن است.

اين تاريخ‌پژوه خاطرنشان كرد: عده‌اي از تاريخ‌نگاران نيز با استفاده از جمله‌بندي‌هاي ادبي مي‌خواهند مسأله‌اي را به زبان ساده مطرح كنند اما سفسطه در بيان آن‌ها وجود دارد و مي‌خواهند با جملات تخريب‌كننده، شخصيت‌هاي تاريخي را با تغييراتي مطرح كنند.

مترجم كتاب «سرقت در شش ماه» اثر «سو گرفتون» افزود: تاريخ بايد در جايگاهي كه بنيادهاي تاريخي مطرح مي‌شوند، نقد و بررسي شود و پس از محك خوردن، وارد عرصه‌هاي عملي شود.

وي افزود: همچنين مورخ بايد بدون قصد و غرض تاريخ‌نگاري كند و در نگرش دوره‌هاي تاريخي شرايط زمان خويش را نيز در نظر بگيرد.

نويسنده كتاب «آشتي با تاريخ» يادآور شد: تاريخ‌نگار نبايد با نگاه امروزي به گذشته بنگرد بلكه بايد با در نظرگرفتن شرايط زمان و نگاه منطقي و دور از هر گونه ايدئولوژي مسائل و واقعيت‌هاي گذشته را مطرح كند.

اين پژوهشگر تاريخي خاطرنشان كرد: به جنگ تاريخ گذشته رفتن، دردي از مشكلات امروز را رفع نمي‌كند، بلكه عده‌اي از تاريخ‌نگاران مي‌خواهند با جنجال‌آفريني بيشتر انديشه‌هاي خود را مطرح كنند.

مترجم كتاب «بيگناه» افزود: امروزه انديشه‌هاي ضدتاريخ ايران ميان برخي جريان‌هاي ايران ستيز، طرفدار دارد و اين افراد مي‌خواهند از اين طريق افكار خود را اشاعه دهند و هرگونه اطلاعات علمي را به‌گونه‌اي تخريب كننده انتقال دهند.

افشاري در ادامه يادآور شد: اين مسأله نماد يك جريان ضدتاريخ است و بايد تاريخ‌نگاران بتوانند درباره مسائل مختلف بحث و گفت‌وگو كنند تا جايي براي بررسي علمي اين جريان‌ها باز شود.

کد مطلب : 23482