عباس كاوند در نشست تخصصي«كتاب كودك و معادله شهر و روستا» گفت: اكنون كتابخانه‌هاي روستايي ما به كتاب‌هاي علمي و كاربردي نياز وافر دارند و بايد با نيازسنجي ،اعضاي اين كتابخانه‌ها را از كتاب‌هاي موردنياز برخوردار كنيم./

به گزارش خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)،در اين نشست كه عصر امروز، پنج‌شنبه نوزدهم ارديبهشت ماه از ساعت 16:30 تا 18 با حضور عباس كاوند، نويسنده و ناشر،‌ محمود حكيمي، نويسنده و پژوهش‌گر ادبيات كودك و نوجوان و محسن هجري، نويسنده و محقق در سراي اهل قلم كودك و نوجوان برگزار شد،‌ كاوند تاكيد كرد: بايد به نياز بومي روستاييان هر استان در ارسال كتاب‌هاي تازه توجه شود. كتاب‌هاي ديني و علمي ساده ،به‌گونه‌اي كه براي مخاطبان كاربردي باشند ،بايد در اولويت ارسال قرار گيرند.

وي با اشاره به اين‌كه بحث روستا و كتاب در روستا هم قريب(نزديك) و هم غريب(دور) است، يادآور شد: استيجاري بودن ساختمان كتابخانه‌هاي روستايي ما مانع ادامه مسووليت دايمي كتابدار شده است. همچنين با وجود اين‌كه تعدادي از كتابداران كتابخانه‌هاي روستايي كارشناس يا كارشناس ارشد رشته كتابداريي اند، ولي كتاب‌شناس نيستند.

كاوند تصريح كرد: بايد كتاب‌شناسي را به كتابداران بياموزيم.

اين پژوهش‌گر با مروري بر تعداد كتابخانه‌هاي روستايي استان‌هاي مختلف كشور، اظهار داشت: موقعيت اجتماعي و فاصله نزديك روستاها در جلب اعضاي آن‌ها موثر است. همچنين هر اندازه فضاي كتابخانه روستايي وسيع‌تر باشد، انس اعضا با كتاب بيش‌تر خواهد بود. اغلب كتابخانه‌هاي روستايي مكان آموزش ترويج كشاورزي و رفع مسايل شخصي روستاييان نيز هستند.

وي بر نقش كتابدار در اعتلاي فرهنگ كتابخواني روستاييان تاكيد كرد و توضيح داد: كتابدار انباردار نيست. كتابدار امروز مسووليت دكتر علي اكبر سياسي، ايرج افشار و مجتبي مينوي را پذيرفته است و بايد به عنوان دانش‌شناس راهنماي استاد و معلم نيز باشد.

كاوند اضافه كرد: بيشترين اعضاي كتابخانه‌هاي روستايي كودكان و نوجواناني اند كه براي مطالعه كتاب‌هاي كمك درسي مراجعه مي‌كنند.

همچنين محسن هجري، نويسنده و محقق آثار حوزه كودك و نوجوان، با خاطرنشان كردن اين‌كه ادبيات كودك به عنوان پديده مدرن از دوره مشروطه آغاز شده ،‌گفت: پيش از مشروطه، ادبيات كودك جنبه تعليم و تربيتي داشت و پس از نهضت مشروطه ،شكلي لطيف به خود گرفت به گونه‌اي كه آموزش در كنار تربيت به كودكان ارايه شد.

وي گفت: ازدهه چهل به بعد، معادله شهر و روستا به سود شهر شد. پيش از اين دهه ،بافت روستا 65 درصد ايران را تشكيل مي‌داد و 35 درصد از مردم شهرنشين بودند. پس از مشروطه ،ادبيات كودك به جامعه شهري راه يافت و از مفاهيم ملموس براي كودكان شهري استفاده شد.

هجري افزود: در چنين شرايطي سهم روستاييان از كتاب‌هاي كودك كم و ارسال كتاب به روستا از دهه پنجاه به اهداي كتاب از سوي خيران و اهالي فرهنگ محدود شد.

اين پژوهش‌گر خاطرنشان كرد: برخي صاحب‌نظران ادعا مي‌كنند كه برخي از آثار ادبيات داستاني كودك و نوجوان چون كتاب‌هاي صمد بهرنگي به دليل ارايه فرهنگ روستا براي روستاييان قابل دركند. روستا و فضاي آن به عنوان يك حس نوستالژيك دستمايه نويسندگان شهرنشين مي‌شود.

هجري تاكيد كرد: نبايد فراموش كنيم كه ديد نويسنده شهرنشين با مخاطب روستايي فرق دارد. نوجوان روستايي كه شهر را قبله آمال مي‌داند به تصوير لطيفي كه نويسنده شهرنشين از روستا ارايه مي‌كند توجه نمي‌كند.

وي توزيع كتاب را در برخورداري عادلانه همه اقشار از فرهنگ و كتاب موثر دانست و گفت: هنوز تلاشي منسجم در ارسال كتاب به روستاها نشده و گاه به گاه خيران،‌كتاب ارسال كرده‌اند.

محمود حكيمي نيز كمبود كتاب كودك را از عمده‌ترين مشكلات كتابخانه‌هاي ايران خصوصا روستاها در پيش از انقلاب اسلامي عنوان كرد و اظهار داشت: متاسفانه برخي از كتاب‌هاي ديني و علمي كودك و نوجوان ارسال شده به مدارس و روستاها براي معلمان نيز قابل درك نيستند. اين مشكل بايد هر چه سريع‌تر رفع شود.

کد مطلب : 19856