«مردم اهل كتاب» جديدترين رمان جرالدين بروكز لقب اولين كتاب موفق سال 2008 را از آن خود كرد.

به گزارش خبرگزاري كتاب ايران (ايبنا) به نقل از "يو.اس.اي تودي" رمان جديد اين نويسنده برنده جايزه پوليتزر كتابي است كه تاريخ را به شهادت گرفته تا به مدد آن ضمن ايجاد كتابي خوش خوان، درس شكيبايي و مدارا را به مردم بياموزد.
 
جرالدين بروكز در رمان «مردم اهل كتاب» از پس ارائه يك داستان با محتواي تلاش براي بقا به خوبي برآمده و ترتيبي داده است تا نشان دهد كه اديان الهي در طول تاريخ همواره به كمك هم آمده اند.
 
اين كتاب كه فصل ابتدايي آن در سارايوو ـ جمهوري بوسني و هرزگووين ـ  گشوده مي شود، درست روزهاي پايان جنگ را به تصوير مي كشد و در اين ميان به يك كتاب دست نويس عبري به نام «هاگادا» مي پردازد كه در زير شديدترين گلوله باران شهر توسط يك كتابدار مسلمان از نابودي حتمي نجات يافت. هاگادا از قرن 14 باقي مانده روايت خروج دسته جمعي بني اسراييل از مصر و از كتابهاي عبادي اسپانيايي ها بوده است. 

با توجه به فضاي تاريخي كه نويسنده برگزيده است، بسياري از منتقدان اين كتاب را يادآور «رمز داوينچي» دن براون مي دانند و برآنند كه اين خانم نويسنده ضمن استفاده از تاريخ و ايجاد فضايي پركشش بر بستر اديان در طول تاريخ توانسته است از داستاني كه كشش روايي سينمايي آن موجب موفقيت بسيارش شد فراتر رود و بسياري از ماجراهاي واقعي تاريخي ديني را در قالب چند اپيزود بيان كند.
 
اين كتاب در اپيزودهاي مختلف از سرنوشتي كه بر اين اثر رفته ياد مي كند و روايتگر داستان ، زن كتاب شناسي به نام «هيت» است كه از استراليا به سارايوو آمده و پس از آشنا شدن با كتاب و كتابداري ـ كه آن را در جريان جنگ نجات داده است ـ سرگذشت تاريخي كتاب را بررسي مي كند. 

جرالدين بروكز كه خود از گزارشگران وال استريت ژورنال در بوسني بوده و گزارش هاي اين جنگ را پوشش مي داد، از اطلاعات كاملي كه در اين زمينه دارد استفاده مي كند تا نشان دهد كه نسل كشي صورت گرفته در بوسني تا چه اندازه غيرانساني و بي دليل بوده است. او براي اين كار از «اوزرن كارامان» براي روايت آنچه بر بوسنيايي ها رفته كمك مي گيرد؛ كتابدار عبوسي كه آنچه در جنگ ديده او را به مردي تلخكام بدل كرده است و با سخنان نيشدار خود نشان مي دهد كه سارايوو بسيار جهان وطني تر از آن بود كه براي نسل كشي مناسب باشد.
 
نگاه ايده آليستي به جنگ كه در رمان قبلي بروكز «رژه» تصوير شد، جايزه پوليتزر را براي اين نويسنده به ارمغان آورد. او در اين رمان پدري را از دخترش جدا مي كند و او را به ارتش مي‌سپارد تا نشان دهد كه جنگ با ذهنيت انسانها چقدر در تضاد است و جايي براي وجود فلسفه تعالي گر باقي نمي گذارد.

در اين كتاب نيز او با ارجاع به قرآن مجيد نام «اهل كتاب» را از قرآن وام مي گيرد و يهوديان و مسيحيان را چنين مي نامد. 
 «هيت» رد كتاب هاگادا را از نظر ساخت در 1480 اسپانيا پيدا مي كند تا اين فرصت را به بروكز بدهد كه اين كتاب را در دوره هاي مختلف تاريخي كه از دستي به دست ديگر مي رسيد دنبال كند. بخش هايي از اين رمان كه كاملا با واقعيتهاي تاريخي پيوند خورده، آهنگي خوش طنين دارد. در جريان اين روايت، ما مي بينيم كه واقعا يك كتابدار مسلمان اين كتاب را  زير گلوله باران شهر بوسني نجات داد و در قرن بيستم نيز يك دانشمند مسلمان واقعا اين كتاب را از موزه اي كه در اختيار يك ژنرال نازي بود بيرون كشيد. 

برخي از قصه ها جنبه اي كاملا حماسي دارند و آنجا كه يك دختر يهودي همراه كتاب به كمك دانشمند مسلمان از دست نازي ها نجات مي يابند بسيار تاثيرگذار است. بخشي از داستان هم در قرن 17 در ونيز پي گرفته مي شود و به خطري كه از سوي ماموران تفتيش عقايد كليسا كتاب را تهديد مي كند مي پردازد.
 
در حقيقت هر يك از اپيزودهاي كتاب تكميل كننده پازلي هستند كه سرنوشت كتاب و اثر ادبي خانم بروكز را تشكيل داده است. 
اين كتاب 372 صفحه‌اي 95/25 دلار قيمت دارد. 

کد مطلب : 14193