مرحله نخست كاوش‌هاي معماري نوشيجان تپه ملاير در کتاب گزارش‌هاي باستان‌شناسي منتشر شد. مرحله دوم بازبيني باستان‌شناختي داراي تفاوت‌هايي با وضعيت کنوني است كه در قالب گزارش‌هاي باستان‌شناسي منتشر خواهد شد./

به گزارش خبرگزاري كتاب ايران (ايبنا)، مهرداد ملک‌زاده، سرپرست هيأت تعيين عرصه و پيشنهاد حريم «نوشيجان‌تپه» ملاير با بيان اين مطلب گفت: از «ديويد استروناخ» باستان‌شناسي که تپه نوشيجان را مورد کاوش قرار داده، نقشه‌هايي همراه بازسازي‌هاي معماري در کتاب باستان‌شناسي منتشر شد که داراي تفاوت‌هايي با وضعيت کنوني است.

وي افزود: از اين رو فاز دوم بازبيني مطالعات باستان‌شناختي پيشين و تحليل معماري اين تپه باستاني در دستور کار باستان‌شناسان قرار گرفته است.

اين مقام مسوول خاطرنشان كرد: با اتمام عمليات تعيين عرصه و پيشنهاد حريم نيايشگاه تاريخي نوشيجان با 50 گمانه، خواناسازي حفاري‌هاي پيشين به صورت ريزلايه‌نگاري در برخي از کف‌ها و پي‌ديوارها از سوي سرپرست هيأت پيشنهاد شد كه پس از بازكاوي معماري اين بنا در گزارش‌هاي باستان‌شناسي منتشر مي‌شود.

وي آخرين مطالعات باستان‌شناسي در اين منطقه را مربوط به پيش از انقلاب و سال‌هاي 1969 تا 1979 ميلادي به سرپرستي «ديويد استروناخ» طي چهار فصل اعلام کرد و گفت: از آن تاريخ تا کنون اين تپه باستاني مورد مطالعه و پژوهش قرار نگرفته است و در اين مرحله با پژوهش‌ها و تحقيقات باستان‌شناسان ،بازكاوي و در قالب كتاب باستان‌شناسي ارائه خواهد شد.

ملک‌زاده بقاياي آثار به‌جا مانده از اين تپه را برشمردو گفت: يک نيايشگاه نيم چليپايي قديمي‌تر غربي، نيايشگاه چليپا شکل مرکزي با آتشدان، تالار ستون‌دار ميان اين دو نيايشگاه و مجموعه انبارها در شرق نيايشگاه مرکزي با ديواري که اين مجموعه را احاطه کرده نشانگر فضاي موجود قدرت انديشه‌هاي مذهبي در اين بناست.

به گفته سرپرست هيأت تعيين عرصه و پيشنهاد حريم نوشيجان تپه فرضيه استروناخ اين بود که شايد بر تحولات ديني اين اثر را بنا كرده باشند؛ ولي نظريه‌هاي متفاوتي در اين راستا ديده مي‌شوند.

نوشيجان آتشکده و قلعه‌اي باستاني در ۶۰ کيلومتري جنوب همدان و ۲۰ کيلومتري غرب ملاير در منطقه‌اي به نام شورکات واقعند. با کاوش‌هاي باستان‌شناسي ديويد استروناخ از موسسه بريتانيايي ايران‌شناسي در اين تپه باستاني سه لايه شناسايي شد که لايه نخست را به مادها، لايه دوم را به کوچندگان دوره هخامنشيان و لايه سوم را به استقراري ضعيف از دوره اشکانيان نسبت مي‌دهند.

اين محوطه از جمله آثار منحصر به‌فرد معماري ايران پيش از هخامنشي متعلق به دوره عصر آهن 3 و اوايل تمدن ماد است، اين تپه در سال ۱۳۴۶ با شماره 763 در فهرست آثار ملي به ثبت رسيد. 

کد مطلب : 24598