اين پندار كه مثنوي معنوي آشفته است، اشتباه است زيرا كه اخيرا مولوي پژوهان ارتباط بين دفاتر اول تا آخر را كشف كرده‌اند.

به گزارش خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا) به نقل از ستاد خبري كنگره بزرگداشت هشتصدمين سال تولد مولانا، توفيق سبحاني مولوي پژوه با اعلام اين مطلب گفت: مولانا زبانش، زباني مردمي است. در زمان مولانا در قونيه چهار زبان تركي، رومي، عربي و فارسي رايج بوده كه مولانا از همه آن‌ها استفاده كرده، اما آن كلماتي كه مردم عادي استفاده مي‌كردند هم وجود داشته، نه زباني كه مخصوص خواص بوده است در اشعار مولانا كلماتي وجود دارد كه شكسته است و كاري درباره همان كلمات هنوز اتفاق نيافتاده است. 

سبحاني اظهار داشت: از حافظ به دليل ظرافت در اشعارش به عنوان منبت كار ياد مي‌شود. ولي آثار مولانا به جهت عظمت به مانند آبشار «نياگارا» است. اشعار حافظ و مولانا زيبا و مبهوت كننده‌اند، ولي در دو شكل جداگانه دارد. 

گردآورنده «گزيده مثنوي معنوي» با اشاره به چاپ قريب الوقوع كتابي با عنوان «جامع النسخ» تصريح كرد: اين كتاب توسط عبدالطيف گجراتي تاليف شده كه در آن 41 هزار بيت شعر وجود دارد. در حالي كه نسخه اصلي مثنوي دقيقا داراي 25 هزار و 676 بيت شعر است و بقيه ابيات منصوب به مولاناست نه سروده او. 

وي گفت: در آثار حال حاضر مولوي اشعاري وجود دارد كه مردم مي‌پندارند از آن مولاناست. اين اتفاق در شعار حافظ و فردوسي نيز افتاده كه نمي‌توان نامش را تحريف گذاشت، بلكه بايد گفت اين تصرف نساخ است. 

توفيق سبحاني تاكيد كرد: مثنوي شش دفتر دارد، در حالي كه امروزه دفتر هفتمي نيز منتشر شده كه از آن مولانا نيست و جعلي است. 

سبحاني تاكيد كرد: بعضي كارها در مورد مولويه وجود دارد كه كارهاي نيمه خامي است بايد آن‌ها را به بهترين صورت با سپردن به اهلش، آماده كنند تا به صورت انديشمند پسند به ميمنت هشتصدمين سال مولانا عرضه شود. 

كنگره بزرگداشت هشتصدمين سال تولد مولانا از ششم تا دهم آبان ماه امسال در تهران، تبريز و خوي برگزار خواهد شد.

کد مطلب : 9539