در نشست بررسي مجموعه شعر قربان وليئي در سراي اهل قلم مطرح شد غزل ،جاويدترين قالب ادبيات فارسي است
«ضياءالدين شفيعي» در نشست بررسي تازهترين مجموعه شعر «قربان وليئي» در سراي اهل قلم گفت: غزل در تاريخ ادبيات فارسي، هميشه توانا بوده و جاويدترين قالب اين ادبيات است و مادامي كه ادبيات فارسي تنفس ميكند، غزل هم نفس خواهد كشيد./ به گزارش خبرگزاري كتاب ايران (ايبنا) ،نشست نقد و بررسي مجموعه شعر «با دو چشم يكتايي» سروده قربان وليئي، عصر امروز با حضور اين شاعر در سراي اهل قلم برگزار شد. در اين نشست ضياءالدين شفيعي، شاعر، به بررسي اين مجموعه شعر پرداخت. شفيعي در بخشي از اين نشست با اعتقاد به اينكه عمر غزل به پايان نرسيده و هرگز نميرسد، گفت: غزل از آنجا كه بيشتر محمل مغازله بوده، در گذشته به انعكاس روابط عاشق و معشوق ميپرداخته است. اين قالب در دورههاي مختلف دستخوش تغييراتي بوده و در دوره اخير عدهاي با توجه به اينكه روابط عاشق و معشوقي در غزل مرده است، عمر اين قالب را به سرآمده ميپندارند. در حاليكه پس از مشروطه، معشوق در غزل تغيير كرده و آمال و آرزوهاي سياسي، اجتماعي و خيالهاي مدينه فاضله جاي خود را به معشوق شاعر داده است.
او افزود: غزل در همه ادوار تاريخي، در معركه تجربههاي متفاوت، راه خود را پيدا كرده است. ما در گذشته اين قالب معجزهآسا، با تجربههاي متفاوت و گاه، متناقضي مواجهيم. در حاليكه برخي از قالبهاي شعري ما ظرفيت و گنجايش تغيير را ندارند.
شفيعي ،عنوان «با دو چشم يكتايي» را براي مجموعه شعر اخير قربان وليئي مناسب ندانست و گفت كه شاعر بايد نامي ديگر ـ از جنس تركيبهاي اضافي و مناسب با فضاهاي عرفاني ـ براي اين مجموعه انتخاب ميكرد.
او درباره استفاده وليئي از هجاها و آواها در غزلهايش، به غزلي با بيت «اي سلسله در سلسله در سلسله مويت/ چشمان تو چشمان تو چشمان تو هو هو» اشاره و اظهار كرد: استفاده از هجاها و آواها در سالهاي اخير توسط شاعراني چون محمدعلي بهمني و علي معلم دامغاني دنبال شده اما وليئي از اين آواها استفاده ميكند تا غزل را به سرانجام برساند.
اين شاعر همچنين گفت: غزلهايي در اين مجموعه وجود دارند كه به انتها نرسيدهاند اما شاعر آن غزلها را از درون روح خود به بيرون پرتاب كرده است؛ چون نميخواسته كه توسط آنها آزار ببيند.
شفيعي در بخش ديگري از سخنانش با اشاره به اينكه استقلال در شعر به معناي توفيق نيست، تصريح كرد: در دورههاي اخير، حركتهاي وسيعي براي استقلال شخصيت در غزلهاي وليئي به وجود آمده اما اين استقلال لزوما به معناي توفيق نيست. ما در دورههاي اخير شاعراني را داشتهايم كه از همان آغاز در شعرهايشان استقلال داشتهاند اما مورد اقبال واقع نشدهاند؛ جريانسازي نكردهاند و به عطشي پاسخ ندادهاند. تنها استقلالهايي ميتوانند پاسخگوي نسل امروز باشند كه بتوانند روحيات اين نسل را ارضا كنند.
«با دو چشم يكتايي» چهارمين مجموعه شعر قربان وليئي است كه به كوشش انتشارات تكا چاپ شده است. اين مجموعه برنده نخست بخش شعر پنجمین جشنوارهی قلم زرین و برگزيده دوم بخش شعر دومین جشنواره بانوی فرهنگ شد. کد مطلب : 25000 |