«دوریس لسینگ» که ساعاتی قبل برنده جایزه نوبل ادبیات شد با نام «دوریس مریل» در کرمانشاه ایران متولد شد. پدر او افسر ارتش بریتانیا بود که در زمان تولد «دوریس» در 22 اکتبر 1919 در کرمانشاه ایران به خدمت مشغول بود.

خانواده «لسینگ» در سال 1924 به «رودزیا» (در آفریقای جنوبی) مهاجرت کردند و از طریق کشاورزی در زمین‌هایی که در اختیارشان بود زندگی سختی را می‌گذراندند. 

اما «دوریس» در سال 1949 از خانواده جدا شد و به بریتانیا مهاجرت کرد. او در سال‌های اولیه اقامت در بریتانیا به جنبش‌های کمونیستی در این کشور پیوست که آثار این طرز تفکر و نگرش در آثار اولیه‌اش مشهود است. او داستان‌های سال‌های آغازین زندگی‌اش در بریتانیا را در کتابی با عنوان «در جستجوی انگلیسی بودن» (منتشر شده به سال 1960) و تجربه خود از زندگی در «رودزیا» را که بیشتر تجربیات او در بازگشت موقتی به این منطقه است در کتاب «بازگشت به خانه» (1957) منعکس کرده است. 

اولین اثر او که شاید بتوان آن را مشهورترین اثر «لسینگ» نیز نامید، «علف آواز می‌خواند» (1950) داستان کشاورزی سفید پوست و همسرش و رابطه آن‌ها با خدمت‌کاران سیاهپوست‌شان است. 

مجموعه‌ای از داستان‌هایی با عنوان کلی «جستجوی مارتا» نیز که پرحجم‌ترین مجموعه خلق شده توسط این نویسنده است، ماجرایشان در آفریقای جنوبی و «رودزیا» و حول مهاجرت به بریتانیا می‌گذرد که به تجربه مستقیم «لسینگ» از زندگی در این ناحیه و مهاجرت به بریتانیا نشات می‌گیرد. 

«لسینگ» در سال‌های بعد به داستان‌های علمی تخیلی روی آورد و برای مثال «فرزند پنجم»، اثر دیگر او که در سال 1988 منتشر شده است داستان خانواده‌ای است که با تولد فرزندی غول‌آسا از هم می‌پاشد. 

او پيش‌تر جوایزی مانند «جایزه پرنس استرالیا»، جایزه ادبی بریتانیایی «دیوید کوهن»، جایزه یادبود «جیمز تیت بلک» را از آن خود کرده است. او همچنین از قبول لقب تشرفاتی «بانو» (Dame) امتناع کرده اما لقب تشریفاتی پایین‌تری را از ملکه بریتانیا پذیرفته است. 

«لسینگ» به خاطر مجموعه متنوع آثارش که شامل نزدیک به 50 اثر می‌شود، 11 اکتبر 2007 در سن 87 سالگی برنده جایزه نوبل ادبیات شد تا عنوان مسن‌ترین برنده جایزه نوبل را نیز از آن خود کند.

کد مطلب : 9501