"فيروز زنوزي جلالي" در گفت وگو با خبرگزاري كتاب ايران (ايبنا)، درباره ضرورت شكل گيري صنفي براي حمايت از اهالي قلم گفت: ضرورت شكل گيري چنين صنفي به خوبي احساس مي شود، صنفي كه دغدغه اهل قلم را به خوبي درك و در پي برطرف كردن مشكلات اهالي قلم باشد.

وي تصريح كرد: انجمن قلم نيز در اين راستا فعاليت هايي كرده است، اما با توجه به دامنه فعاليت اين انجمن و امكاناتي كه در اختيار دارد، نمي توان انتظار داشت كه اين انجمن از تمامي اهل قلم حمايت كند.

اين نويسنده مهمترين مشكل اهل قلم را جناحي بودن و گسست ميان گروه هاي مختلف عنوان كرد و افزود: بايد شرايطي به‌وجود بيايد كه اهالي قلم با هر عقيده و ديدگاهي كه دارند، با هم يكپارچه شوند و تحت حمايت يك صنف مستقل قرار بگيرند.

وي با اشاره به اهالي سينما و تئاتر كه از نظر صنفي بسيار جلوتر از اهالي قلم هستند، يادآور شد: اگر كمي به برنامه هاي مختلف فرهنگي سياسي و حتي پرونده هاي اقتصادي نگاه كنيم، متوجه مي شويم كه اهالي اين صنف ها به سادگي مي توانند از امكانات متعددي چون مسكن و وام هاي متعدد استفاده كنند، اما همواره نويسندگان پشت صحنه و از تمام امكانات بي بهره اند.

وي خاطر نشان كرد: متاسفانه در كشور ما نويسندگي شغل محسوب نمي شود، از اين رو خود ما نويسندگان نيز اين شغل را جدي نگرفته ايم، خود من همواره ناخداي نيروي دريايي بودن را شغل اصلي ام دانسته ام، پس نبايد انتظار داشته باشم  وقتي خودم نويسندگي را به عنوان شغل جدي نمي گيرم، جامعه نويسندگي را به عنوان شغل جدي بگيرد.

نويسنده "قاعده بازي" با اشاره به برخي از مشكلات نويسندگان گفت: وقتي ما از مشكلاتمان صحبت مي كنيم، كسي به اين فكر نمي كند كه قيمت گوشت و مرغ در طول سال چقدر بالا مي رود، اما تغييري در حق تاليف ها بوجود نمي آيد. تازه اگر همان مقدار اندك نيز به موقع پرداخت شود.

وي افزود: تا كنون بارها نويسندگان با مشكل بزرگي چون سرقت كامل يا بخش هایي از اثرشان توسط سينما گران و تئاتري ها روبرو شده اند، خود من نيز بارها با اين مشكل روبرو شده ام، در چنين مواقعي هيچ نهادي نيست كه از ما به عنوان نويسنده حمايت كند.

اين نويسنده با اشاره به يكي از مواردي كه با مشكل سرقت بخش هايي از يك اثرش توسط سينماگران مواجه شده بود، گفت: در چنين وضيعتي با اينكه حقي از من پايمال شده بود، از سوي نويسندگان كسي نبود كه از من حمايت كند، اما خانه سينما در يك طرف و اهالي سينما از كوچك و بزرگ در طرف ديگر، حمايت هاي خود را معطوف به اين سينماگر خاطي كرده بودند.

وي ادامه داد: با يك حساب سر انگشتي، متوجه مي شويد كه تعداد نويسندگاني كه از آثارشان بدون اجازه برداشت و فيلمي براساس آن ساخته شده، كم نيست و كسي هم در قبال اين موضوع پاسخگو نيست.

وي كه در عرصه فيلمنامه نويسي هم دستي دارد، افزود: اگر كمي به اصول فيلمنامه نويسي وارد باشيد، متوجه مي شويد كه با كمي دستكاري چگونه مي شود يك رمان يا داستان را تبديل به فيلمنامه كرد بدون آنكه كسي متوجه شود. از اين رو كسي كه به عنوان بازبين آثار سينمايي را بررسي مي كند بايد از دانش بالايي برخوردار باشد.

اين نويسنده با انتقاد از وضيعت نشر و پخش كتاب در ايران گفت: يك نويسنده سال ها خون دل مي خورد كه كتابي بنويسد. بعد از اينكه كارش تمام شد، بايد ماه ها در جستجوي ناشر باشد و ناشر هم با كلي بد قولي كتاب را در شرايط بدي منتشر كند و با وضيعت پخش نابه سامان، كتاب بايد پس از چاپ در طبقه چندم يك ساختمان خاك بخورد و اثري از آن در بازار كتاب نبيني.

وي با اشاره به مشكل كتاب سازي كه گريبان نشر ما را گرفته است، خاطر نشان كرد: با چنين شرايط و مشكلاتي كه براي چاپ يك كتاب نويسنده با آن روبروست، كتاب چاپ و تعدادي هم در بازار پخش مي شود، تعدادي سودجو هم به عنوان انتشار آنتولوژي، بدون اجازه با انتخاب چند داستان از من و امثال من كتابي براي خود ترتيب مي دهند و پولي هم به جيب مي زنند غافل از اينكه از نويسنده هم بايد اجازه بگيرند.

زنوزي ادامه داد: البته كتاب سازي مختص به انتشار آنتولوژي هاي شعر و داستان نمي شود. اگر كمي به بازار نشر نگاه كنيم با انبوهي از گزيده ها و تصحيح متون كهن و گزيده ها روبرو مي شويم كه از روي هم كپي شده اند.

وي ادامه داد: من به عنوان يكي از داوران كتاب سال جمهوري اسلامي بارها با كتاب سازي هايي از اين دست روبرو شده ام . در ليست جوايز و خانه كتاب تعداد عناوين كتاب ها در برخي از حوزه ها بسيار بالا ست، اما وقتي دقيق مي شويم، شايد تعداد كتاب هاي تاليفي و تحقيقي كمتر از 5 عنوان در طول سال باشد.

"زنوزي" در پايان خاطر نشان كرد: بايد صنفي براي حمايت از اهل قلم تشكيل شود، تا از نويسندگان در چنين مواردي حمايت كند. در حوزه ادبيات شرايط به گونه اي است كه هر شبگردي با كمترين بضاعت مي تواند، بيايد و حاصل سال ها خون دل خوردن ما بدزدد و با خود ببرد.