علي موسوي گرمارودي در نشست بزرگداشت قيصر امين پور كه عصر ديروز شنبه 21 ارديبهشت از ساعت 15:30 در سالن اصلي سراي اهل قلم برگزار شد، گفت: مهم‌ترين ويژگي شعرهاي آييني قيصر، پرهيز او از برهنگي مضمون بود./

 به گزارش خبرگزاري كتاب ايران (ايبنا)،علي موسوي گرمارودي در اين نشست با نگاهي به مجموعه شعر «دستور زبان عشق» و شعرهاي آييني قيصر گفت:‌ قيصر در «دستور زبان عشق» 50 شعر نيمايي، 9 شعر آزاد، 30 غزل، 10 رباعي، 2 دوبيتي و يك شعر چهار مصراعي در وزني غير وزن رباعي و دوبيتي را گرد آورده است. 

وي با بيان اين كه ويژگي اصلي اين شعرها را بايد در هندسه بيروني و قالب و زبان و بيان شعر، و در يك كلام، در فرم و صورت و ساختار آنها جستجو كرد، يادآور شد: وي با اعتماد به نفس كامل و بدون كوچكترين تزلزلي، بي‌ آنكه حتي گوشه چشمي به مكتب‌هاي نوظهور داشته باشد، در تمام شعرها دوشادوش قريحه سرشار خود گام برمي‌دارد.

گرمارودي تاكيد كرد: برون شعر قيصر را درون شعر او و زبان او را ذهن او انتخاب مي‌كند. به همين دليل شعرهاي او طولاني نيستند.

وي با اشاره به قريحه سرشار قيصر، مضمون‌هاي متعالي شعر او و آگاهي او از جادوگري‌هاي زبان، خاطرنشان كرد: درنتيجه اين نكات، مخاطب شعر او، چه خاص و چه عام، هيچگاه از لذت كشف محروم نمي‌ماند.

گرمارودي ادامه داد: شعر قيصر شعري است جدي و براي خواص، اما مثل اغلب بزرگان شعر ما، به قدري سهل و ممتنع شعر مي‌گويد كه هم خواص در آن به لذت كشف مي‌رسند و هم عموم مردم. از اين جهت او به حافظ نزديك مي‌شود، بي‌آنكه كوچك‌ترين سايه‌اي از تقليد در غزلش به چشم بخورد.
وي به چند تن از غزلسرايان معاصر كشور اشاره كرد و افزود: حسين منزوي، محمدعلي بهمني، هوشنگ ابتهاج (سايه) و خسرو احتشامي هونه‌گاني، شاعر غزلسرا يند، اما به شيوه‌اي معاصر غزل مي‌گويند. قيصر نيز يكي از اين بزرگان است. حتي در نام اين مجموعه، اصطلاح "دستور زبان" اصطلاحي جديد است كه در آثار قدما سابقه‌‌اي ندارد.

گرمارودي ،عشق، ‌انتقاد سياسي ـ اجتماعي، مرگ انديشي و نوستالژي كودكي را از محورهاي موضوعي شعر قيصر دانست و در ادامه بحث خود، با بيان مختصري از تاريخچه شعر آييني فارسي يادآور شد:‌ با وجود سخنوراني چون كسايي مروزي، مولانا و ديگر بزرگاني كه در حوزه شعر آييني قلم زده‌اند، همچنان بهترين شعر آييني ما، تركيب‌بند استوار محتشم كاشاني است كه مي‌گويد: "باز اين چه شورش است كه در خلق عالم است / باز اين چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است".

وي در توضيح ويژگي‌هاي شعر آييني قيصر اظهار داشت: قيصر در شعرهاي آييني‌اش، از عشق،‌ حماسه و عرفان غفلت نورزيده. البته او از اين بين به حماسه بهاي بيشتري داده و مي‌دانيم كه در هر اثر تراژيك، حماسه بايد از اركان شعر باشد. وي پس از حماسه، حتي بيشتر از محتشم، در شعر خود به عرفان متوجه است.

گرمارودي خاطر نشان كرد: قيصر تنها شاعر آييني است كه سه محور عشق و عرفان و حماسه را دوشادوش هم به كار مي‌گيرد.

وي در ادامه به بيان ويژگي‌هاي صوري و معنايي مثنوي «ني نامه» قيصر از مجموعه «آيينه‌هاي ناگهان» و شعر «روايت رويا» از مجموعه «دستور زبان عشق» پرداخت و گفت: پرهيز از برهنگي مضمون، مهم‌ترين ويژگي اين شعرهاست و به ويژه مثنوي «ني نامه» به برجسته‌ترين شعرهاي آييني ما پهلو مي‌زند.

کد مطلب : 20013