«مارو پرفتي» نويسنده ايتاليايي، ابداع‌كننده نوع خاصي از نويسندگي است كه آن را سبك كوهستان مي‌نامد./

به گزارش خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)،‌ «مارو پرفتي» نويسنده صاحب سبك ايتاليايي كه به دعوت دانشكده زبان‌هاي خارجه دانشگاه تهران به ايران آمده است، صبح امروز در اين دانشگاه حضور يافت و به تشريح ويژگي‌هاي سبك نگارشي خود پرداخت. 

«پرفتي»، اهل «پيومونته» ايتاليا، در رشته مهندسي صنايع تحصيل كرده و از اوان جواني به نويسندگي روي آورده است. آثار اين نويسنده نوجو، در فضاي بكر شكل مي‌گيرد كه شايد بتوان مصداق آن را در كوهستان‌هاي ايتاليا يا بيابان‌هاي ايران جست‌وجو كرد. 

قلم وي روايتگر ارزش‌هاي انساني است. ارزش‌هايي كه پس از جنگ جهاني دوم به حاشيه رفت و اكنون او احياگر آنهاست و تاكيد او بر «كوهستان»، در واقع اشاره معنادار اوست به فطرت پاك انساني. 

پرفتي با به كارگيري و تاكيد بر واژه نوين «ادبيات كوهستان»، دنياي جديدي  را به تصوير مي‌كشد. او مي‌گويد: هر لحظه، تجربه احساسي است كه ممكن است مثبت يا منفي باشد و تفاوت اين احساس در انسان و حيوان، در نحوه انتقال و ترديد در فهم درست مطلب به مخاطب است. 

وي هنر را وسيله انتقال احساس مي‌داند و ادامه مي‌دهد: در ادبيات، زبان، فرهنگ و احساس با يكديگر رابطه نزديك دارند. مترجم بايد به گونه‌اي متن اصلي و مفهوم كامل و جامع را به مخاطب برساند كه به متن اصلي خدشه‌اي وارد نكند. 

پرفتي، اثر ادبي را اثري مي‌داند كه بر حواس دروني مخاطب اثر گذارد و بتواند با تمام ابزارهايي كه در اختيار دارد، هدف خود را برساند.

او شباهت ميان اثر ادبي و نقاشي را اين گونه تشريح مي‌كند: همان طور كه در پس‌زمينه يك نقاشي، عناصر و فضايي سيال وجود دارد، در فضاي داستان نيز مي‌توان جزييات و عنصرهاي متفاوت را يافت. فضاي نقاشي و داستان، در موضوع و ايده به هم شباهت دارند. همچنين مي‌توان به وجود پيام در هر دو اشاره كرد.

به اعتقاد نويسنده كتاب «كوهستان»، سمبل از ديگر جزييات مهمي است كه در داستان و نقاشي وجود دارد. همان طور كه سلاح، سمبل قدرت و حكمراني است، سمبل در روايات نيز خيلي سريع و بي‌واسطه توسط نويسنده به خواننده منتقل مي‌شود.

به عقيده پرفتي، در ادبيات، انتقال احساس مطرح است. وي نويسنده را ـ كه از طريق احساس حرف خود را بيان مي‌كند ـ نقطه مقابل روزنامه‌نگاري  مي‌داند كه صرفاً گزارشگري مي‌كند.

از نظر اين نويسنده ايتاليايي، نويسندگان به دو دسته تقسيم مي‌شوند، نويسندگان بازاري كه كتاب‌هاي صرفاً پرفروش مي‌نويسند و نويسندگان بزرگي كه كتاب هاي پرمحتوا عرضه مي‌كنند. بر اين اساس، نويسندگان نوع اول، از بيان احساس براي فروش كتاب‌هايشان استفاده مي‌كنند. 

«مارو پرفتي» كه هفته گذشته در جشنواره كتاب تورينو شركت كرده بود، اظهار داشت: تبليغ بسياري براي برخي از كتاب‌ها انجام شده بود و طبيعتا اين كتاب‌ها، فروش بيشتري داشتند؛ در حالي كه آثار پرمحتوا و قدرتمندي نيز در همان نمايشگاه وجود داشتند كه برخلاف شايستگي‌هايشان كمتر در معرض ديد و كانون توجه بازديدكنندگان  بودند. 

وي ويژگي كتاب‌هاي پرمحتوا را در اين مي‌داند كه به جوامع انساني كه از اصل خود دور افتاده‌اند و در حاشيه واقع شده‌اند، مي‌پردازند و هيچ روزنامه‌نگار معروفي سراغ نويسنده اين كتاب‌ها نمي‌رود، بلكه سراغ نويسندگان كتاب‌هاي پر فروش و بازاري مي‌روند.

پرفتي با تعبير ادبيات كوهستان از ادبيات پس از جنگ جهاني دوم، مي‌افزايد: نويسنده ايتاليايي زبان بزرگي را مي‌شناسم كه در كتاب‌هايش،  به فضاي جامعه دور مانده از ارزش‌هاي انساني پس از جنگ جهاني دوم مي‌پردازد. 

ميهمان ويژه دانشكده زبان‌هاي خارجي، ايتاليا و ايران را در فضاهايي چون كوه، بيابان و دريا، مشترك و شبيه مي‌داند و اذعان مي‌كند: دريا در ادبيات سمبل آزادي و تبادل فرهنگي است و كوه نشان از استحكام و محافظه كاري دارد. امروزه در ايران به عنوان يكي از متمدن‌ترين كشورهاي جهان، عناصر تمدن و ادبي مورد بررسي و مطالعه قرار گرفته‌اند و كتاب‌هاي فراواني را در اين زمينه مي‌توان يافت.

پرفتي از زبان نويسنده ايتاليايي ديگري مي‌گويد: نسل جديد بايد آگاه شود كه جنگ جهاني دوم و آتش بارها در جنگ چه فجايايي به بار آورده‌اند.

وي در پاسخ به اين سوال كه آيا ادبيات كوهستان سبك نويني از ادبيات است، مي‌گويد: ادبيات كوهستان، حركت نويني است كه به مرور زمان در ميان سبك‌هاي ادبي براي خود جا باز مي‌كند و حتي شهري در شمال ايتاليا به اين نام اختصاص يافته است.

پرفتي در بيان اينكه آيا نويسنده بايد در نوشتن از تجربه‌اش استفاده كند، مي‌گويد: به نظر من نويسندگان دو دسته‌اند، گروهي كه پس از سال‌ها مطالعه بدون اينكه تجربه‌اي ديداري از موضوع داشته باشند، مي‌نويسند و دسته دوم، آنهايي اند كه بر اساس تجربه شخصي و نه شنيده‌هايشان، به خلق اثر مي‌پردازند. 

وي ترجمه ادبيات كوهستان را كه موجب نزديكي فرهنگ‌ها مي‌شود، كاري سخت دانست و افزود: دانشجويان دانشكده زبان خارجي دانشگاه تهران براي همين امر خطير تربيت شده‌اند و بايد بدانند ترجمه اين آثار اگر چه سخت است؛ ولي غير ممكن نيست.

وي حتي ترجمه افسانه‌ها را كه داراي جنبه متناقض اند، از ترجمه ادبيات كوهستان آسان‌تر دانست و گفت: مترجم با ابزار زباني فراواني كه در زبان خود دارد، مي‌تواند به راحتي اين آثار را ترجمه كند.

پرفتي بيان داستان در قالب شعر را براي مردم كم‌سواد موثر خواند و از آن جمله «اورلاندو» را نام برد و افزود: امروز نويسندگان سعي دارند به اين سبك نزديك شوند با اين تفاوت كه براي باسوادان مي‌نويسند نه بي‌سوادان.

کد مطلب : 20699