نويسنده كتاب" فرزندان ايرانيم" گفت: وزارت ارشاد در چاپ و انتشار يك كتاب نظارت كافي داشته باشد و حق‌التاليف نويسنده را تا 30 درصد افزايش دهد. قانون مشخصي هم بين نويسنده و ناشر تدوين كند تا شاهد بي‌نظمي در اين خصوص نباشيم./

داوود اميريان، داستان نویس در گفت‌وگو با خبرگزاري كتاب ايران (ايبنا)، درباره جايگاه خاطره‌نويسي در ادبيات دفاع‌مقدس گفت: ادبيات دفاع‌مقدس با خاطره‌نويسي شروع شد و در ادامه راه، بسيار قوي عمل كرد، چون رزمندگان بر اساس تكليف جنگيدند و بر اين اساس هم خاطرات خود را نوشتند. 

وي افزود: در ابتدا خاطرات شعاري و يك‌دست جمع‌آوري مي‌شد كه پر از حماقت‌هاي دشمن، امدادهاي غيبي و شادي‌هاي كاذب بود تا اين كه دفتر ادبيات و هنر مقاومت حوزه هنري شروع به گرد‌آوري خاطرات كرد و بيشترين سهم در خاطره نويسي را بر عهده گرفت. 

نويسنده كتاب" فرزندان ايرانيم" تصريح كرد: مسوولان دفتر ادبيات و هنر مقاومت حوزه هنري بر اين عقيده‌اند كه خاطرات دفاع مقدس گنجينه‌اي است كه بايد جمع‌آوري شود تا علاوه بر استفاده همه، از ياد رزمندگان نرود.

وي ادامه داد: ادبيات جنگ در قالب‌هاي ديگر به گرد پاي خاطرات نمي‌رسد و اين گونه ادبي پيشرفت خوبي داشته است. مانند اين كه هم‌اكنون در گروه های خاطرات فرماندهان و نقش زنان در جنگ به جايگاه خوبي رسيده‌ايم.

اميريان با اشاره به جايگاه ادبيات دفاع مقدس در بين نوجوانان اظهارداشت: حضرت علي(ع) فرموده‌اند كه آموزش و كار فرهنگي براي كودكان و نوجوانان مانند حك كردن روي سنگ است. اگر سرمايه گذاري درست باشد، كار‌ها ماندگار و آينده‌ساز مي‌شود؛ مثل كتاب "خاطرات يك سرباز" كمال شكوفه.

نويسنده كتاب "رفاقت به سبك تانك" افزود: خيلي از مسوولان فرهنگي كشور به كيفيت آثار چاپ شده توجهي ندارند و فقط براي گزارش كار دوره كوتاه مديريت خود تعداد زيادي كتاب چاپ مي‌كنند. به همين علت بيشتر اين كتاب‌ها ضعيف و شعاري در بازار ظاهر مي‌شوند و اين تفكر، اولين ضربه را به آثار گروه سني كودك و نوجوان وارد مي‌كند.

وي با بيان اين كه طنزنويسي موفق‌ترين قالب نوشتاري در ادبيات دفاع مقدس است، تصريح كرد: طنزنويسي به خصوصيات اخلاقي و توانايي‌هاي افراد برمي‌گردد. مانند من كه علاقه زيادي به نوشتن خاطراتم با رويكرد طنز دارم. در حالي كه به اين قالب ادبي توجهي نمي‌شود. اگر كتاب خوبي در اين زمينه چاپ شود مردم استقبال مي‌كنند. مانند كتاب "رفاقت به سبك تانك" كه به چاپ يازدهم رسيده است.

اميريان اظهار داشت: متاسفانه براي كشف و تربيت نويسندگان جوان سرمايه گذاري خوبي صورت نگرفته است. انجمن سينماگران جوان در كشف استعداد‌هاي جوان سرمايه‌گذاري‌هاي كلان مي‌كند و حاتمي‌كيا و مرحوم ملاقلي‌پور به اين صورت كشف و حمايت شدند. در بحث نويسندگي پيشنهاد داده‌ام مسابقه داستان طنز جنگ راه بيندازيم تا از اين طريق نويسندگان جوان كشف و تربيت شوند.

اين نويسنده كتاب‌هاي طنز دفاع‌مقدس افزود: بهتر است براي تربيت نويسنده گلخانه‌اي كار كنيم تا مشكلات حل شود و منتظر پيدا شدن نويسنده نباشيم.

وی خاطرنشان كرد: ناشران خصوصي به این دلیل که با هزینه شخصی کتاب چاپ می‌کنند و پشتوانه مالی ندارند، بيشتر آثار نويسندگان حرفه‌اي را چاپ مي‌كنند. ناشران دولتي با هزينه‌ها و اعتبارات دولتي بايد پيش قدم شوند و با كيفيت بهتر و تعاملات سازنده‌تر آثار بيشتري را به چاپ برسانند.

اميريان ادامه داد: بخش‌هاي دولتي با بودجه‌هاي كلان و فعاليت‌هاي فرهنگي جانبي در مناسبت‌هاي مختلف پوستر و بيلبورد چاپ و بعضا كنگره‌هاي بدون نتيجه برگزار مي‌كنند و به همين ترتيب مناسبت‌هاي مختلف و روزگار مي‌گذرد و هيچ اتفاقي براي ماندگار شدن فرهنگ و ادبيات دفاع مقدس نمي‌افتد. بهتر است با كارهاي هنري مثل نمايشگاه نقاشي و چاپ كتاب‌هاي ارزشمند در اين حوزه قدمي به جلو برداريم.

نويسنده كتاب "آخرين گلوله صياد" در خصوص تعامل ناشر با نويسنده گفت: در بعضي قراردادها با نويسندگان مانند نظام سرمايه‌داري و برده‌اي رفتار مي‌شود. نويسندگان بايد خود را از قيد و بند بعضي شرايط بي‌پايه و اساس ناشران رها كنند.

وي يادآور شد: كتاب "جام جهاني در جواديه" من براي ناشرش 100 ميليون تومان استفاده داشت. در صورتي كه نسبت به اين رقم حق‌التحرير بسيار كمي به من پرداخت كرد. در بسياري از قراردادها 10 درصد تيراژ را جزء اوتي، يعني خراب شدن زير چاپ، تبليغات و ديگر هزينه‌ها حساب مي‌كنند. ولي در عمل براي ناشر سود مي‌آورد. مانند اين كه اگر يك كتاب 3300 نسخه تيراژ دارد، 300 نسخه آن را اوتي حساب مي‌كنند، ولي در عمل حق‌التاليف نويسنده را از فروش همان 300 نسخه مي‌دهند!

وي در پاسخ به اين سوال كه اگر كانون نويسندگان و ناشران دفاع مقدس تشكيل شود چه پيشنهادي براي بهتر شدن روابط داريد، گفت: تشكيل اين كانون به سرانجام نمي‌رسد. چون قانوني براي روابط نويسندگان و ناشران وجود ندارد، جاي هيچ حرفي باقي نمي‌ماند. در حال حاضر هم قدرت در دست ناشران است. در بخش ناشران کتاب های كودك و نوجوان کسانی هستند كه امتياز چاپ یک اثر را مي‌خرند و نويسنده در باره آن هيچ كار ديگري نمي‌تواند بكند.

اميريان در باره اين مشكلات پيشنهاد داد: وزارت ارشاد در چاپ و انتشار يك كتاب نظارت كافي داشته باشد و حق‌التاليف نويسنده را تا 30 درصد افزايش دهد. قانون مشخصي هم بين نويسنده و ناشر تدوين كند تا شاهد بي‌نظمي در اين خصوص نباشيم.

اين نويسنده كتاب‌هاي نوجوانان در خصوص انتشار مجموعه كتاب خود با عنوان "تركش‌هاي ولگرد" گفت: اين كتاب‌ها سه سال است كه در دست ناشرند و به دلايل نامعلومي انتشار آن‌ها به تاخير مي‌افتد. البته به نظر من فقط به خاطر عدم تخصص لازم در اين زمينه است و اين كه در مواجهه با اين گونه ناشران، امثال من با كلمات فضايي روبه‌رو مي‌شوند!

داوود اميريان سال ۱۳۴۹ در كرمان متولد شده است. نويسندگى را از سال 1369 با نوشتن خاطراتش از جبهه و جنگ آغاز كرده و در حال حاضر در چند حوزه خاطره نويسى، ادبيات كودك و نوجوان، رمان، طنز، زندگي‌نامه داستانى شهدا و فيلمنامه نويسى فعال است.

از مهم ترین آثار امیریان می‌توان به: فرمانده من، خداحافظ کرخه، عقاب کویر، بلوچ گریه نمی‌کند، بهشت برای تو، ایرج خسته است، یک آسمان منور، مین نخودی، تندرهای ابابیل، آخرین سوار سر نوشت، داستان بهنام، فرزندان ایرانیم، مرد، تولد یک پروانه، رفاقت به سبک تانک، لحظه جدایی من، آخرین گلوله، مترسک مزرعه آتشین، دوستان خداحافظی نمی‌کنند، هويزه، وقتي آقاجان دستگير نمي‌شود و جام جهانی در جوادیه اشاره کرد.

کد مطلب : 25765