مشيت علايي در كتاب "صداهاي پرشور" كه شامل مجموعه مقالاتي از اين متفقد است، به نقد و تحليل اشعار چند شعر در 100 ساله اخير ادبيات ايران پرداخته است.

به گزارش خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)، علايي در «صداهاي پرشورتر» شعرهايي از مسعود احمدي، منصور اوجي، نصرت رحماني، سهراب سپهري، اسماعيل شاهرودي، احمدرضا احمدي، كامران جمالي، م آزاد و والانس استيونز را به نقد كشيده است. 

او در اين كتاب، بدون آن‌كه به شعر خاصي از "تندركيا" و "هوشنگ ايراني" اشاره كند،كليت آثار اين دو شاعر را مورد نقد قرار مي‌دهد. وي در نقدي كه بر اين دو مي‌نويسد، به طور كامل عقايد و نظرات و مهمتر از همه شعر آن‌ها را رد مي‌كند.

تحليل شعر مسعود احمدي، چهار مقاله از مقالات اين مجموعه را به خود اختصاص داده است. وي در سه نقد نيز به آثار منصور اوجي پرداخته است. به هر يك از اين شاعران هم يك نقد اختصاص دارد: سهراب سپهري، هوشنگ ايراني، تندركيا، اسماعيل شاهروي، نصرت رحماني، م آزاد و والانس استيونز. 

نگاه علايي در اين تحليل‌ها عمدتا مبتني بر آموخته‌هاي وي از نظريه ادبي و ادبيات غرب است. او بر پايه تعريف‌ها و اصطلاحات پارادايم‌هاي گوناگون غرب به بررسي شعرهاي اين شاعران پرداخته است. 

او تصويرپردازي رقيق و زبان ساده را مي‌پسندد. زبان ساده مورد نظر او نه تنها از تخطي‌هاي صرفي و نحوي خالي است، بل‌كه به واژه‌هاي مهجور نيز چندان اجازه خود نمايي نمي‌دهد. شعر سال‌هاي اخير مسعود احمدي و شعر منصور اوجي در تمام دوران شاعري‌اش ، نمونه چنين زبان و چنان تصويرپردازي است. 

کد مطلب : 1687