مراسم «ستاره‌های سحری» یکی از برنامه‌های همایش «کلمات روزه‌دار» است که به میعادگاه عرفانی شاعران در ماه مبارک رمضان تبدیل شده است. شب گذشته در این مراسم مرتضی امیری اسفندقه با ایراد سخنرانی درباره رمضان در شعر فارسی، نگاه شاعران سبک خراسانی را به آیین‌های دینی تندخویانه دانست._

به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) به نقل از ستاد خبری همایش کلمات روزه‌دار، دومین مراسم ستاره های سحری به همت مؤسسه فرهنگی هنری اردیبهشت و با همکاری سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران در فرهنگسرای ارسباران برگزار شد. 

این شب شعر با اجرای «سعید بیابانکی» شاعر و منتقد اصفهانی و شعر معروف «روزه دارم من و افطارم از آن لعل لب است/ آری افطار رطب در رمضان مستحب است» آغاز شد.
 
در ابتدای این مراسم سعید بیابانکی با تبریک فرا رسیدن ماه مبارک رمضان به معرفی کتاب‌های «گاهی دلم برای خودم تنگ می‌شود» و «جسمم غزل است اما روحم همه نیمایی است» به استقبال اولین شاعر مراسم محمدعلی بهمنی رفت.
 
محمدعلی بهمنی عضو شورای عالی شعر و موسیقی وزارت

فرهنگ و ارشاد اسلامی و عضو شورای عالی شعر و موسیقی صدا و سیما،  با گرامی داشتن روزهای خلوص و یکدلی ماه رمضان با غزل «بی‌شکل‌تر از باد شدم تا نهراسی/ وقتی که من واقعی‌ام را بشناسی» آغاز، و دو غزل دیگر نیز برای حاضران خواند.
 
سعید بیابانکی بعد از قرائت شعر سپید «خدا و میکلانژ» صابر امامی، از «غلامحسین عمرانی» برای شعر خوانی دعوت کرد و عمرانی نیز با گرامی داشتن یاد و خاطره مهدی اخوان ثالث، غزلی به بهانه کوچ غریبانه «م.امید» خواند.

ستاره‌های سحری با شعرخوانی محمود حبیبی شاعر جوان با مطلع «گوشه‌نشین من مزن زخمه به تار هیچ کس/ تاج سر منی مرو بر سر دار هیچ کس» ادامه یافت و بعد از آن مرتضی امیری اسفندقه به سخنرانی در باب ماه مبارک رمضان در گستره سخن فارسی پرداخت.
 
وی در این سخنرانی با اشاره به این که موضوع تجلی رمضان در ادوار شعر فارسی با فرخی سیستانی آغاز می‌شود، بحث خود را پی گرفت.

این شاعر گفت: در دوره سبک خراسانی، مفاخر ملی و آیینی در پای شعر شاعران و ممدوحان کوچک قربانی می‌شد. 

وی افزود: هرچند از نگاه عشق مجازی زیباترین اشکال رئال و غیر انتزاعی عشق‌بازی در این دوره متجلی شده است و گاهی دست‌مایه‌های خود را به شعرهای آیینی نیز منتقل می‌کند، اما باز هم نمی تواند نگاه تندخویانه شاعران این دوره را به آیین‌های دینی کمرنگ کند.

اسفندقه اوج این تندخویی را در مصادف شدن ماه رمضان با جشن مهرگان در شعر فرخی خواند و گفت: فرخی و شاعران این دوره ماه رمضان را ماه نخوردن و نیاشامیدن و گوشه‌نشینی و دوری از شادی می‌دانند و حتی وقتی با مهرگان همراه می‌شود، فرخی می‌گوید: «یک روز مانده باز ز ماه بزرگوار/ آیین مهرگان نتوان کرد خواستار.»
 
وی در پایان با اشاره به این که شاعرانی چون فرخی از بیم جان لب بربسته بودند، اما آشکارا بین رسم‌های ایرانی و رسم‌های اسلامی فرق می‌گذاشتند، اظهار داشت: فرخی عید ماه رمضان را در شعر خود «عید محمد مختار» می‌داند و همین امر باعث شده تا شعر بزرگانی چون او نتواند در راه معنویات یاری‌گرشان باشد. 

محمد سلمانی، کریم رجب‌زاده و مصطفی محدثی خراسانی از دیگر شاعرانی بودند که در این مراسم شعرخوانی کردند. 

شب‌های شعر ستاره‌های سحری تا پایان ماه مبارک رمضان در روزهای زوج در فرهنگسرای ارسباران برگزار خواهد شد.

کد مطلب : 24890